German (Ge)

Przeciętna zawartość germanu w litosferze wynosi 0,18 ppm. Wykazuje on geochemiczne podobieństwo do krzemu, a także częściowo do glinu, towarzyszy siarczkowym złożom metali (Cu, As, Sn).

W środowiskach hipergenicznych german jest bardziej ruchliwy od krzemu i dlatego następuje jego względne nagromadzenie w wodzie morskiej, w której średnie stężenie tego metalu wynosi 0,07 ppm. W pokarmach rzadko znajdowano 1—2 części na milion. W białej mące germanu nie znaleziono, choć daje się go wykryć w pełnym ziarnie zboża i w otrębach. W warzywach występuje w ilości 0,15 – 0,45 µg/g.

Stężenie tego metalu w tkankach roślinnych rzadko przekracza 1 ppm, a już w stężeniu 5 ppm w roztworze działa toksycznie.

Rozmieszczenie germanu w poszczególnych narządach ssaków jest mało poznane. Najwięcej znajdowano go w wątrobie, sercu, nerkach, płucach i śledzionie w stężeniu od 0,10 do 2,79 µg/g. German jest mało toksyczny dla ssaków i powoduje głównie przetłuszczenie wątroby.

German wprowadzony do organizmu człowieka zostaje szybko wydalony wraz z moczem. Pozwala podnieść poziom aktywności wielu narządów przez umożliwienie im przyswojenia większej ilości tlenu oraz pozbycia się szkodliwych substancji.

Organiczny german może działać korzystnie przy cukrzycy, nadciśnieniu, chorobach krążeniowych, nerkowych i wątrobowych (marskość), białaczce, rozmiękczeniu mózgu, neuralgii i chorobach kobiecych.
Dzienne pobieranie germanu przez człowieka wraz z pożywieniem wynosi 866-3200 µg, przy czym dieta jarsko-nabiałowa jest większym źródłem tego pierwiastka. Najlepszymi źródłami germanu dla człowieka są; czosnek, żeń-szeń, aloes, żywokost i glony.

Zapytania z Google:

  • german organiczny
  • german w pożywieniu
  • german pierwiastek
  • german w organizmie
  • german właściwości lecznicze

Comments are closed.