Kadm (Cd)

Kadm występuje w powietrzu i w wodzie w regionach przemysłowych. Woda miękka zwykle zawiera więcej kadmu niż twarda. Dużo kadmu podobnie jak i cynku zawierają ostrygi. Więcej kadmu jest w kiełkach zbóż, ale mało go zostaje po oddzieleniu otrąb od białej mąki. Kawa i herbata zawiera dużo kadmu, co powinno być wystarczającym powodem, żeby tych używek unikać. Rośliny zdolne są do kumulowania kadmu z gleby, a przemysł doprowadził do znacznego skażenia środowiska kadmem.

Metabolizm kadmu zależy w dużej mierze od poboru cynku, miedzi i innych metali. Tak samo kadm wpływa na metabolizm cynku, żelaza czy miedzi. Ocenia się że przy poborze 200 µg Cd, pozostaje 40 µg (20%), a reszta wydalana jest z kałem. Wydaje się, że organizm nie posiada takiego homeostatycznego mechanizmu kontroli jak dla cynku i manganu, kadm wypiera więc cynk z jego połączeń z metalotioneiną.
Brak cynku jest z reguły rekompensowany przez zwiększającą się ilość kadmu. Normalne proporcje kadmu do cynku, np. w pełnym ziarnie pszenicznym wynoszą 1 : 120.

U człowieka dochodzi do kumulacji kadmu w nerkach, kościach i wątrobie. W japonii kadm zgromadzony w ryżu przeniósł się do organizmów ludzi, powodując zanik szkieletu i bolesne złamania kości (choroba itai-itai).
Aktualne badania wykazują, że kadm jest bardzo negatywnym czynnikiem przy nadciśnieniu i chorobach serca. Może też stać się przyczyną uszkodzeń narządów rozrodczych (jądra).
Jak dotąd nic nie wiemy o pozytywnym działaniu kadmu na organizm ludzki.
Kadm nie występuje w organizmie noworodków, gromadzi się w nim dopiero podczas życia człowieka.

Comments are closed.