Kobalt ( Co )

Jest to jeden z niezbędnych mikroelementów wchodzących w skład kobalaminy, Jego ilość określa się zwykle w mikrogramach (μg). Pozyskuje się go jedynie z pokarmem.
Dzienne zapotrzebowanie nie jest określone, jednak ustrojowi niezbędne są bardzo małe ilości (zwykle nie więcej niż 8 μg). Organizm dobrze toleruje dość duże ilości tego minerału.
Na niedobór kobaltu narażeni są bardziej wegetarianie niż osoby, których dieta zawiera mięso i skorupiaki.
Kobalt zapobiega anemii.

Skutki niedoboru
Niedobór Co obniża poziom kobalaminy, a tym samym powoduje osłabienie mięśni, zaparcia oraz anemię złośliwą.

Najlepszymi źródłami naturalnymi tego pierwiastka są
mięso, nerki, wątroba, mleko, ostrygi, mięczaki, zielone warzywa, jaja, figi i gryka.

Warto wiedzieć, że
Już przed 60 laty wykazano, że pierwiastek ten występuje w niewielkich ilościach w tkankach roślin i zwierząt. Niezwykle wysokie stężenia kobaltu znaleziono w niektórych mięczakach (Archidoris tuberkulata, Pleurobranchus) i niektórych roślinach, jak błotnica leśna (Nyssa sylvatica), kilkadziesiąt a nawet kilkaset razy większe niż w trawach rosnących w tych samych warunkach.
Kobalt jest obecny w czerwonych ciałkach krwi, plazmie, nerkach, wątrobie, śledzionie, trzustce i w kościach. W organizmie zdrowego człowieka o wadze około 70 kg  znajduje się około 1,1 mg kobaltu.
Ciało człowiek nie łatwo asymiluje ten pierwiastek. Wydalany jest on głównie z kałem (80%), minimalnie z moczem (10%), a tylko reszta pozostaje w organizmie, głównie w wątrobie.
Kobalt nie jest przechowywany w organizmie, tak jak ma to miejsce w przypadku żelaza czy miedzi, w wątrobie czy innych narządach, i z tego względu musi być częściej dostarczany.

Zapytania z Google:

  • kobalt mikroelement

Comments are closed.