Miedź ( Cu )

Potrzebna do wbudowywania żelaza w hemoglobinę. Pojawia się w surowicy krwi już kwadrans po posiłku. Umożliwia wykorzystanie aminokwasu tyrozyny jako czynnika niezbędnego w procesie pigmentacji włosów i skóry. Organizm zawiera przeciętnie ok. 80 mg miedzi, z czego większa część znajduje się w wątrobie, mózgu, mięśniach, sercu i kościach.
Występuje w tytoniu, tabletkach antykoncepcyjnych i spalinach samochodowych.
Niezbędna do wykorzystania przez organizm witaminy C. Nie ulega łatwo zniszczeniu.
Gotowanie lub przechowywanie kwaśnych produktów żywnościowych w miedzianych garnkach zwiększa stężenie tego pierwiastka w ustroju.

Zalecana dawka dzienna nie została dotychczas ustalona, ale u osób dorosłych obecnie zaleca się dzienną podaż w wysokości 2-5 mg.

Co nam daje miedź

  • Zwiększa wydolność ustroju, wspomagając procesy absorpcji żelaza.
  • Uczestniczy w syntezie kolagenu. To bardzo ważne białko, które nadaje skórze elastyczność.
  • Jest bardzo ważna dla zdrowia włosów.
  • Ma ogromne znaczenie dla całego organizmu. Przede wszystkim ma swój udział w produkcji krwi, wpływa na rozwój układu nerwowego, pomaga w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia krwi i poprawia stan kości.

Schorzenia wywoływane prze niedobór miedzi
Niedobór Cu występuje dość rzadko, ale może powodować takie poważne choroby, jak zespół Manke’a czy chorobę Wilsona. Taki stan w organizmie może powstawać w wyniku problemów z wchłanianiem pokarmu, spowodowanym przez zaczopowanie dróg żółciowych lub marskość wątroby.
Objawia się wypadaniem włosów, obrzękami, zmianami w kolorze i budowie włosa, biegunką, anemią, zaburzeniami układu nerwowego, niskim poziomem białych ciałek krwi i chorobami kości, być może także reumatoidalnym zapaleniem stawów.
Niedostateczna ilość miedzi w pokarmie dzieci może prowadzić do łamliwości kości i zahamowania wzrostu. Brak miedzi, zwłaszcza jeśli idzie w parze z niedoborem selenu, może spowodować ryzyko wystąpienia niewydolności serca i układu krążenia.

Skutki przedawkowania
Nadmiar miedzi może obniżyć poziom cynku, prowadzić do bezsenności, wypadania włosów, zaburzeń cyklu menstruacyjnego i depresji.

Najlepszymi źródłami naturalnymi są
skorupiaki (zwłaszcza ostrygi), krewetki i większość owoców morza, kakao, woda z kranu, wątroba, nerki, winogrona, suszona fasola, groch, orzechy (szczególnie orzechy brazylijskie) i drożdże piwowarskie, nieoczyszczone ziarno pszenicy, suszone śliwki, podroby, krewetki i większość owoców morza.

Warto wiedzieć, że
Od przeszło 170 lat wiemy o występowaniu miedzi w tkankach roślin i zwierząt. Dopiero jednak znacznie później zrozumiano jej rolę w formowaniu krwi.
Miedź jest zwykle absorbowana w dwunastnicy człowieka do mniej więcej 30%. Jej absorpcja i retencja jest silnie uzależniona od tego w jakich związkach chemicznych występowała i wraz z jakimi metalami, i w jakich ilościach została wprowadzona do organizmu. Jest wydalana z żółcią, minimalnie z moczem, potem i w trakcie menstruacji.
Miedź jest niezbędnym składnikiem roślin do ich normalnego rozwoju i wzrostu. Wchodzi ona w skład różnych enzymów i białek, które biorą udział w specyficznych procesach metabolicznych.
Intensywność pobierania miedzi jest uwarunkowana wieloma czynnikami. Spadek temperatury i wzrost odczynu środowiska korzeni ogranicza zwykle jej pobieranie. Również podwyższone stężenie aluminium, wapnia, żelaza, cynku, fosforu i azotu w glebie, zmniejsza na ogół stopień jej przyswajalności.
Wzrost zawartości miedzi w roślinach powoduje znaczny spadek ilości żelaza. Zwiększone stężenie miedzi ogranicza ilość żelaza w chloroplastach, przyczyniając się pośrednio do spadku procesu fotosyntezy. Jest to zależność zwrotna, ponieważ żelazo wywołuje spadek poziomu miedzi w chloroplastach ze 122 do 58 ppm.
Antagonistyczne działanie wobec siebie mają również miedź i molibden. Miedź powoduje silniejsze objawy niedoboru molibdenu w roślinach korzystających z azotu azotanowego, co tłumaczy się większym zapotrzebowaniem na molibden roślin redukujących N03. Zbyt duże dawki miedzi wywołują niedobór molibdenu w niektórych warzywach, natomiast przy przenawożeniu molibdenem powstaje pozorny deficyt miedzi.
Intensywne nawożenie gleb fosforem powoduje obniżenie zawartości miedzi w roślinach oraz wystąpienie objawów jej niedoboru.

Suplementy CaliVita zawierające w swym składzie miedź

Zapytania z Google:

  • miedź mikroelement
  • mikroelementy miedź
  • miedź mikroelementy
  • miedź witaminy
  • mikroelement miedź
  • pobieranie miedzi
  • pigmentacja włosów miedź
  • niedobor miedzi objawy
  • brak mikroelementu miedz
  • miedź - mikroelement

Comments are closed.