Złoto ( Au )

Złoto tak jak srebro, nie jest minerałem podstawowym w organizmie ludzkim.
Złoto może działać jako przeciwutleniacz. Być może, jest to słuszne spostrzeżenie, gdyż dodatkowe dawki przeciwutleniaczy, np. selenu i cynku, nie kolidują z terapią złotem.
Sole złota są bardzo trudno wchłaniane z przewodu pokarmowego, dlatego też przeważnie zastępuje się je preparatami chelatowymi złota, które z łatwością docierają do krwi i tkanek. Złoto podaje się również za pomocą wstrzyknięć domięśniowych, co powoduje jego wysokie stężenie w tkankach. Po tygodniu nadal znajduje się w organizmie 85% zaaplikowanej dawki, a złoto wydalane jest z moczem nawet po roku od zastrzyku.
Ma zastosowanie w leczeniu niektórych chorób, m. in. w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów; likwiduje występujący stan zapalny, choć nie wiadomo dokładnie jak to się dzieje. Złoto metaliczne jest używane przez dentystów do wypełniania zębów, ma również zastosowanie w chirurgii oraz leczeniu astmy i chorób skóry. Złoto nie należy do niezbędnych minerałów i u niektórych pacjentów może powodować objawy uboczne,
np. swędzenie, wysypkę i poważne uszkodzenie nerek. Stopień uszkodzenia nerek nie zależy od wielkości dawki złota, ale od wrażliwości pacjenta na ten pierwiastek. Niestety,
u 10% chorych na reumatoidalne zapalenie stawów złoto powoduje poważne zatrucia,
a u 25% pewne reakcje toksyczne.

Zapytania z Google:

  • złoto minerał

Comments are closed.