Arsen ( As )

Arsen znajdziemy na liście minerałów niezbędnych dla zdrowia, choć przez wiele lat sądzono, że jest trucizną. Współczesne badania medyczne wykazały, że w małych ilościach ten pierwiastek może być potrzebny do prawidłowego funkcjonowania organizmu ludzkiego.
W organizmie dorosłego człowieka znajduje się ok. 14 mg arsenu, który jest magazynowany we wszystkich tkankach, głównie we włosach i paznokciach.
Badania przeprowadzone na zwierzętach dowiodły, że dieta zawierająca arsen w ilości poniżej 0,5 mg/kg masy ciała powoduje zaburzenia wzrostu i płodności, a narządy wewnętrzne zwierzęcia są bardziej podatne na uszkodzenia.
Arsen jest składnikiem niektórych leków stosowanych w zwalczaniu pasożyta z rzędu wiciowców – Trypanosoma (świdrowce), który występuje w Afryce oraz Środkowej
i Południowej Ameryce i jest przenoszony na człowieka przez różne owady.

Szacuje się, że dzienne zapotrzebowanie na arsen wynosi 0,5-4 mg.

Objawy toksyczności i przedawkowania
Przewlekły charakter może mieć zatrucie arsenem. Jego objawy to; nudności, ból głowy, sucha, przebarwiona skóra, utrata włosów, zmęczenie.
Mogą wystąpić ostre objawy zatrucia: nudności, biegunka, pocenie się i wymioty, spowodowane są zapaleniem błony śluzowej wyściełającej żołądek. Zatrucie arsenem może być zneutralizowane za pomocą selenu, i na odwrót, gdyż obydwa pierwiastki działają antagonistycznie.
Przebywanie w środowisku skażonym arsenem, np. w kopalniach, może zwiększyć ryzyko wystąpienia specyficznej formy raka płuc. Przypadki raka rzadziej występują u tych górników, którzy mają wysoki poziom selenu we krwi.

Comments are closed.