Stront (Sr)
Od czasu kiedy okazało się, że izotop 30Sr jest niebezpiecznym produktem ubocznym reakcji jądrowych, rozpoczęło się duże zainteresowanie tym pierwiastkiem.
W glebach Anglii znaleziono od 1 do 169 ppm, średnio 36 ppm. Niektóre rośliny rosnące na glebach bogatych w stront wykazały nawet do 26 000 ppm. W czerwonej koniczynie znaleziono od 55 do 115 ppm, a w rajgrasie od 5 do 18 ppm.
W tkankach zwierząt ilości strontu są znacznie mniejsze: od 0,01 do 0,10 ppm, nie koncentrując się specjalnie w żadnym narządzie. Znaleziono następujące ilości tego pierwiastka:
- płuca (0,50 ppm),
- nerki (0,35),
- serce (0,15),
- mózg (0,12),
- wątroba (0,10),
- mięśnie (0,07),
- kora nadnerczy (0,06 ppm),
stężenia te wzrastają z wiekiem.
Stront jest słabo absorbowany przez organizm i wydalany głównie z kałem, a w mniejszym stopniu z moczem.
Stront wydaje się wzmagać wzrost roślin, ale jak dotąd nie wykazano jego istotnego znaczenia.
Ważne wydaje się podobieństwo chemiczne strontu i wapnia, prowadzące do odkładania radioaktywnego strontu w kościach i to przemawiać powinno za potrzebą dalszych badań nad biologicznym znaczeniem strontu.
Kategoria PIERWIASTKI ŚLADOWE