Stront (Sr)

Od czasu kiedy okazało się, że izotop 30Sr jest niebezpiecznym produktem ubocznym reakcji jądrowych, rozpoczęło się duże zainteresowanie tym pierwiastkiem.
W glebach Anglii znaleziono od 1 do 169 ppm, średnio 36 ppm. Niektóre rośliny rosnące na glebach bogatych w stront wykazały nawet do 26 000 ppm. W czerwonej koniczynie znaleziono od 55 do 115 ppm, a w rajgrasie od 5 do 18 ppm.
W tkankach zwierząt ilości strontu są znacznie mniejsze: od 0,01 do 0,10 ppm, nie koncentrując się specjalnie w żadnym narządzie. Znaleziono następujące ilości tego pierwiastka:

  • płuca (0,50 ppm),
  • nerki (0,35),
  • serce (0,15),
  • mózg (0,12),
  • wątroba (0,10),
  • mięśnie (0,07),
  • kora nadnerczy (0,06 ppm),

stężenia te wzrastają z wiekiem.

Stront jest słabo absorbowany przez organizm i wydalany głównie z kałem, a w mniejszym stopniu z moczem.
Stront wydaje się wzmagać wzrost roślin, ale jak dotąd nie wykazano jego istotnego znaczenia.

Ważne wydaje się podobieństwo chemiczne strontu i wapnia, prowadzące do odkładania radioaktywnego strontu w kościach i to przemawiać powinno za potrzebą dalszych badań nad biologicznym znaczeniem strontu.

Comments are closed.