Babka lancetowata (Plantago lanceolata)

Należy do rodziny babkowate, występuje głównie w Europie, centralnej i zachodniej Azji.

Głąbik kwiatostanowy osiąga wysokość 10 do 40cm, jest bruzdowany. Wszystkie liście są odziomkowe o równoległej nerwacji, są 3 do 12 razy dłuższe niż szersze. Kwiatki zebrane są w kłosy, korona jest długości2 do 4cm, naga, o brązowawych łatkach. Roślina ta występuje w różnych formach.
Kwitnie od kwietnia do września.

Surowcem leczniczym są wysuszone liście babki, zawierają głównie śluzy, glikozydy irydoidowe ( np. aukubinę) i garbniki.

Babka działa łagodząco na podrażnienia, ma działanie ściągające i przeciwbakteryjne.
Wewnętrznie stosowana jest w nieżytach górnych dróg oddechowych, stanach zapalnych błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
Zewnętrznie stosuje się ją w zapaleniach skóry.
Najczęściej stosowana jest w postaci wywarów.

Działania uboczne wywoływane przez stosowanie babki nie są znane. Nie ma też potwierdzonych przypadków interakcji z innymi lekami.

W przeszłości liście babki lancetowatej stosowane były w celu zahamowania krwawienia, przy wrzodach, czyrakach, ukąszeniach psów, obrzękach gruczołów, przeciw czerwonce i chorobom żołądka. Gotowane ziele stosowane było w blednicy, padaczce i astmie, sok z liści podawano przy wrzodach w jamie ustnej, przetokach, schorzeniach oczu i uszu i w postaci czopków przy skurczach macicy. Gotowanych korzeni używano przeciw bólom zębów, przy wrzodach pęcherza moczowego i śledziony oraz w zimnicy czterodniowej.
Medycyna ludowa stosowała i stosuje nadal babkę jako środek hamujący krwawienia. W bólach uszu i gardła, sok wyciśnięty ze świeżych liści zewnętrznie stosuje się jako środek leczący rany i przeciwzapalny.
Babka stosowana w celach leczniczych nie powinna pochodzić z miejsc położonych blisko szosy.

Zapytania z Google:

  • babka lancetowata
  • babka lancetowata jak wygląda

Comments are closed.