Bylina z rodziny Wargowych (Labiatae), rozpowszechniona w strefie umiarkowanej półkuli północnej.
W Polsce jest bardzo pospolita na niżu i w niższych położeniach górskich. Rośnie na przychaciach, rumowiskach, przydrożach i w zaroślach.
Jasnota osiąga wysokość do 60 cm wysokie. Dzięki licznie wytwarzanym rozłogom rozrasta się w kępy. Kwitnie od maja do czerwca, ma dość duże grzbieciste kwiaty barwy białej.
W celach leczniczych zbiera się od maja do jesieni rozkwitające korony kwiatowe.
Kwiaty jasnoty białej zawierają ok 1% flawonoidów (kwercymetryna oraz glikozydy kwercetyny i kemferolu), niewielkie ilości śluzu, garbników katechinowych i saponin oraz małe ilości olejku eterycznego (do 0,05%). Zawierają także związki zasadowe takie jak cholina, tyramina i ślady histaminy, związki irydoidowe, jak lamioidy, kwasy wielofenolowe i sole mineralne.
Przetwory z jasnoty białej działają przeciwzapalnie i regenerująco na uszkodzony nabłonek, uszczelniająco na ściany włośniczek, hamują mikrokrwawienia z drobnych nasion, oraz mają działanie przeciwwysiękowe.
Ziele jasnoty białej stosuje się w nieżytach oskrzeli, gardła, krtani, przewodu pokarmowego, odbytu, dróg moczowych, przy zapaleniu zewnętrznych narządów płciowych, skóry, oraz przy prostacie. Stosuje się ją w przewlekłych zapaleniach wymienionych narządów, gdy nie poddają się one innym sposobom leczenia, wówczas gdy występują nawet stany ropne i krwawienia, w obfitym, bolesnym, przedłużonym i nieregularnym miesiączkowaniu i przy białych upławach.
Dawki jasnoty białej przyjmowane wg zaleceń nie wywołują objawów niepożądanych i przedawkowania
Zapytania z Google:
- jasnota biała
- ziele jasnoty
- ziele jasnoty białej
- jasnota w lecznictwie
- jasnota pospolita
- jasnota ziele
- ziele jasnota biala
- ziele jasnota biała
- Ziele jasnota
- właściwości lecznicze jasnoty
