Jemioła pospolita (Viscum album L.)

Jemioła to wiecznie zielony, półpasożytniczy krzew z rodziny gązewnikowatych (Loranthaceae), rośnie na gałęziach różnych drzew na terenie Europy i Azji w strefie klimatu umiarkowanego.
W Polsce występuje na terenie całego kraju, najczęściej na topolach, lipach, brzozach i sosnach, nie wszędzie jednak w dużej ilości.

Jemioła ma charakterystyczne, równomiernie widlasto rozgałęzione łodygi barwy zielonej lub oliwkowozielonej oraz grube, skórzaste, bezogonkowe, całobrzegie liście kształtu lancetowatego lub eliptycznego, osadzone naprzeciwlegle. Kwiaty rozdzielnopłciowe, niepozorne, rozwijają się już w lutym lub marcu. Owoc jest biały, kulisty, bardzo lepki, podobny do jagody, wielkości ziarna grochu, zawiera 1 do 3 nasion.

Do celów leczniczych zbiera się od grudnia do marca szczyty pędów jemioły o niezdrewniałej łodydze i suszy w suszarniach w temp. do 25°C.

Ziele jemioły zawiera flawonoidy, jak m.in. pochodne kwercytryny, aminy, jak cholina, acetylocholina i histamina, fenolokwasy, jak kwas kawowy, trójterpeny, jak β-amyryna i kwas oleanolowy, glikoproteidy typu lektyny o własnościach cytostatycznych i kancerostatycznych, wiskotoksynę (0,05-0,1%), alkohole cukrowe, jak inozyt oraz inne związki, jak kwas γ-aminomasłowy. Zawartość poszczególnych składników jest bardzo zmienna, a wyniki badań różnych autorów są dość rozbieżne.

Wyciągi z ziela jemioły po podaniu doustnym osłabiają napięcie ścian naczyń krwionośnych i w wyniku tego następuje obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.
Obserwuje się także działanie moczopędne ziela jemioły. Więżę się ono z efektem hipotonicznym oraz obserwowanym niekiedy obniżeniem poziomu kwasu moczowego we krwi (działanie przeciwartretyczne). Ziele jemioły wykazuje synergizm ze związkami czynnymi, np. kwiatów głogu i ziela konwalii.
Wyciągi z ziela jemioły zaleca się od dawna doustnie jako lek pomocniczy osobom z nadciśnieniem I lub II stopnia, lub też wahaniami ciśnienia pod wpływem bodźców emocjonalnych, przyśpieszonym rytmie serca, a także w okresie przekwitania. Niekiedy zaleca się w nadmiernych krwawieniach miesięcznych, nieznacznych krwawieniach płucnych, również często powtarzających się krwawieniach z nosa.

Jemioła to roślina o stosunkowo silnym działaniu. Przedawkowana może wywołać wymioty, kolki, a nawet majaczenia i drgawki. Przetwory z jemioły należy stosować w konsultacji z lekarzem.

Comments are closed.