Vilcacora (Uncaria tomentosa, Koci pazur)

Koci pazur to gigantyczne drzewo-liana, roślina ta znana była indiańskim plemionom Ameryki Południowej już co najmniej od 2000 lat. Głównie występuje w dżungli Amazonii. Vilcacora rośnie na wysokości 600 – 2000 metrów nad poziomem morza, oplataj inne drzewa i wyróżnia się tym, że posiada kolce podobne do kociego pazura.
Plemienni znachorzy używali tej rośliny do leczenia procesów metabolicznych i zapalnych, głównie przewodu pokarmowego i wielu rodzajów nowotworów.
Dziś po wielu przeprowadzonych badaniach wiemy, że kora tej rośliny zwiększa odporność organizmu poprzez wpływ na aktywność limfocytów, łagodzi stan zdenerwowania, astmę i dolegliwości żołądkowe. Posiada działanie antyoksydacyjne. Stanowi wspomaganie przy leczeniu chorób nowotworowych. Zmniejsza ryzyka ataku serca i zatoru mózgu. Jej składniki oraz cenne właściwości ciągle są odkrywane przez naukowców.

Żyjący obecnie Aborygeni uważają Vilcacorę za panaceum na wszystkie choroby. Włączenie tej cennej rośliny do współczesnej praktyki lekarskiej stało się zasługą polskiego misjonarza D. Edmunda Szeligi i austriackiego naturalisty Klausa Kiplinga, który wyekstrahował z Unicarii kilka alkaloidów roślinnych, mających aktywność biologiczną.

Do czasów obecnych wyodrębniono z rośliny tej ponad 20 złożonych i prostych związków chemicznych. Mają one działanie antybakteryjne, anty-mutagenne, przeciwzapalne, antywirusowe, przeciwnowotworowe, cytostatyczne, są moczopędne, obniżają ciśnienie tętnicze, posiadają także działanie immunnomodulujące.

Comments are closed.