Len zwyczajny

(Linum usitatissimum)

Jednoroczna roślina z rodziny lnowatych. W Polsce kilka gatunków rośnie dziko (len przeczyszczający, łąkowy, złocisty, wielkokwiatowy, trwały, austriacki skoczeń, którego jedna z odmian, zwana wielkolnem lub słowieniem jest w powszechnej uprawie). Len zwyczajny uprawia się jako roślinę jarą lub ozimą, ze względu na cenne włókno – surowiec przędzalniczy, z odpadków produkuje się płyty budowlane. Pięknie wygląda pole lnu, całe błękitne w okresie kwitnienia.
Len nie tylko dostarcza surowca do wyrobu bardzo obecnie modnych tkanin. Uprawia się również odmianę oleistą, na nasiona, z których tłoczy się olej, cenny surowiec techniczny, a makuch jest wartościową paszą dla bydła. Nasiona lnu (siemie lniane) są niezwykle cennym lekiem. Zawierają dużo substancji śluzowych (3-6%), lecytynę (najbogatsze źródło), do 25% związków białkowych, glukozyd linemarynę oraz 30-40% oleju tłustego. Ten zaś zawiera 80% glicerydów kwasu linolowego i inne składniki. Ponadto nasiona lnu zawierają cenny cynk (19 mg/kg). Co prawda nasiona konopi mają go jeszcze więcej, bo aż 82 mg/kg świeżej masy, a suszone maliny do 200 mg/kg.
Nasiona lnu pogniecione i namoczone w wodzie, zażywane po łyżce rano i wieczorem, służą jako środek rozwalniający. Z makuchów lnianych sporządza się kataplazmy odmiękczające.
Największe jednak znaczenie mają wodne wyciągi z siemienia lnianego, które podaje się w stanach nieżytowych lub zapalnych żołądka, owrzodzeniu żołądka, jelit i dwunastnicy, przy nadkwaśności, biegunce.

Olej lniany stosuje się w leczeniu niektórych egzem, oparzeń 1 stopnia razem z wodą wapienną), trądziku, przewlekłej suchości skóry, pękaniu naskórka itp. Zwykle wchodzi w skład maści, kremów, mazideł.

Zapytania z Google:

  • len zwyczajny
  • jak wygląda len

Comments are closed.