Mniszek pospolity (Taraxacum officinale)

Roślina pospolita w całym kraju, łatwo ją można spotkać na łąkach, trawnikach, nieużytkach i miedzach. Kwitnie żółto, po przekwitnięciu tworzą się tzw. „dmuchawce”. Mniszek jest popularny w strefie klimatu umiarkowanego obu półkul. W Polsce dla celów leczniczych zaczęto roślinę tę uprawiać. Geneza nazwy mniszek pochodzi stąd, że po oderwaniu się nasion pozostaje łodyga, która przypomina ogoloną głowę mnicha. Nazwa mlecz powstała od białego soku, jaki wypływa z łodygi i liści po ich przerwaniu.
Inne nazwy: mleczaj, męska stałość, brodawnik, podróżnik mieczowaty, dmuchawiec, lwi ząb, pąpawa, wole oczy, wołowe oczy, mlecz, mlecznica, świni mlecz.

W leczeniu może być wykorzystany korzeń mniszka, kwiat mniszka, a w dietetyce — liście. Korzenie mniszka wykopuje się jesienią lub wczesną wiosną wybierając grubsze, których średnica przekracza średnicę ołówka. Suszyć należy w miejscach przewiewnych, ocienionych lub w suszarniach.
Liście zbiera się przed kwitnięciem.
Koszyczki kwiatowe zrywamy bez ogonków. Suszyć je trzeba w podwyższonej temperaturze.

Korzenie mniszka zawierają trójterpeny, substancje gorzkie, fitosterole, wielocukry, pektyny, substancje żywicowe, aminy, kwasy organiczne i witaminy A, B1, C, D.
Kwiaty są bogate w karotenoidy, flawonoidy, zawierają także ślady olejku eterycznego, trójterpeny i cukry.
Związki czynne, które znajdują się w korzeniach mniszka, pobudzają wątrobę do wytwarzania żółci i ułatwiają przepływ żółci do dwunastnicy, likwidują bowiem skurcze mięśni gładkich w przewodzie pokarmowym i drogach żółciowych. Związki te znoszą bóle w drogach moczowych, mają działanie moczopędne, co sprzyja wydalaniu z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii. Mniszek jest korzystny w leczeniu i zapobieganiu powstawania złogów, zwłaszcza szczawianowych i fosforanowych, w drogach moczowych.
Goryczki z korzeni mniszka zwiększają wydzielanie soku żołądkowego, co ułatwia trawienie pokarmów. Uważa się, że mniszek obniża poziom cukru we krwi i jest cennym lekiem w przypadkach łagodnej cukrzycy w początkowych stadiach. Korzenie mniszka pobudzają ogólną odporność organizmu.
Kwiaty mniszka działają podobnie jak korzenie, ale wykazują jeszcze silniejsze działanie moczopędne i przeciwzapalne.
Liście mniszka są używane na sałatki, szczególnie popularne we Francji i w tzw. „kuracjach wiosennych”.
Palone korzenie mniszka były w przeszłości używane do produkowania namiastki kawy.
Medycyna ludowa poleca napary z ziela mniszka jako lek na wysypki oraz na hemoroidy, napary z kwiatów jako lek wykrztuśny, a napary z korzeni jako lek uspokajający, korzystny w przypadkach nerwic. Sokiem mniszka leczono brodawki (kurzajki).

Zapytania z Google:

  • mniszek lekarski

Comments are closed.