Pokrzywa zwyczajna (Urtica dioica)

Chyba najbardziej znany chwast a zarazem cenne ziele. Niezwykle łatwo je rozpoznać po dotknięciu, rośliny bowiem są gęsto pokryte parzącymi włoskami. Pokrzywa zwyczajna należy do rodziny pokrzywowatych. Jest rośliną trwałą. Rośnie na polanach leśnych, na porębach, przy drogach leśnych, a jako chwast w sadach, pod płotami i budynkami. Osiąga ponad metr wysokości, ma czworokanciastą, łykowatą łodygę, liście ciemnozielone, ząbkowane, kwiaty zielone.
Surowcem zielarskim są liście i korzenie. Ale wcale nie dlatego, że parzą, ale że są bogate w sole mineralne (12,5-18,5%), m.in. wapń, fosfor, magnez, żelazo, a także w karotenoidy, flawonoidy, kwasy organiczne (m.in. mrówkowy), chlorofil (0,8%), serotoninę, histaminę, witaminy: A, C, B2, K, garbniki (więcej ich mają korzenie niż liście).
Zbiera się liście od maja do września, suszy w cieniu i przewiewie, rozłożone cienką warstwą, aby nie zaparzały się i nie zbrunatniały.
Wodne wyciągi z liści pokrzywy działają moczopędnie (zwiększenie wydalania chlorków i mocznika), przeciwbiegunkowo, ściągająco, przeciwgośćcowo, wzmacniająco oraz hamują krwawienia (dzięki witaminie K). Obniżają też nieznacznie poziom cukru we krwi i stąd uchodzą za lek przeciwcukrzycowy, tym bardziej, że pobudzają działalność trzustki, a szczególnie wytwarzanie enzymów trzustkowych. Działają na układ krwiotwórczy, powodując zwiększoną produkcję czerwonych krwinek oraz hemoglobiny. Ponieważ są niezwykle bogate w sole mineralne – wzbogacają nasz organizm w makro- i mikroelementy.
Napar z liści i korzeni pokrzywy stosuje się jako lek moczopędny w schorzeniach nerek, w zapaleniu i nieżytach dróg moczowych, a pomocniczo w dnie, kamicy pęcherzowej i nerkowej. Jako lek ściągający podaje się ten napar w biegunkach, nieżytach jelit, w lekkich krwawieniach w przewodzie pokarmowym, w anemii, zaburzeniach przemiany materii spowodowanych brakiem mikroelementów, a także w początkach cukrzycy.

W wielu krajach, także i u nas, cieszą się powodzeniem tak zwane „kuracje pokrzywowe”, polegające na piciu wiosną, przez 2 tygodnie, po 2-3 łyżki soku z młodych pokrzyw dziennie. Takie soki pija się też w początkach cukrzycy.
Mieszanki ziołowe z pokrzywą stosuje się do wzmacniania włosów. Latem podaje się kurom młode, siekane pokrzywy, a zimą dodaje im się do karmy pokrzywę suszoną, aby się lepiej niosły. Jaja mają wtedy ciemne, pomarańczowe żółtka (m.in. dzięki karotenoidom).
Pokrzywami nieraz biczują się reumatycy, artretycy i cierpiący na rwę kulszową: parzące włoski rozgrzewają skórę.

Zapytania z Google:

  • pokrzywa

Comments are closed.