Różeniec górski (Rhodiola rosea)

Gatunek rośliny należący do rodziny gruboszowatych. Roślina ta występuje na całym obszarze wokółbiegunowym – w Ameryce Północnej, Europie, Azji. W Polsce występuje wyłącznie w Sudetach i Karpatach, tylko na terenie parków narodowych.
Inna popularna nazwa tej rośliny to złoty korzeń.

Roślina tworzy bujne kępy. Jej łodygi są grube, soczyste, okrągłe, o grubych, mięsistych jasnozielonych liściach, nie rozgałęziają się. Liście pokryte są grubą warstwą wosku, przy dotknięciu wydają się tłuste. Osiąga wysokość do 40 cm. Kłącza są bardzo grube, poskręcane. Zimują płytko pod ziemią, czasami nawet tuż nad ziemią. Po roztarciu mają  zapach podobny do róż.
Kwiatki są drobne zebrane na szczycie pędów w kwiatostany zwane podbaldachami. Roślina dwupienna. Na jednych okazach występują tylko kwiatostany żeńskie, na innych tylko męskie.
Owocem jest mieszek zawierający liczne ciemnobrunatne podługowato-jajowate nasiona.

Jest to roślina o dużej zmienności – wydzielono już ok. 10 podgatunków i wiele odmian.

Surowcem zielarskim są kłącza z korzeniami. Zawierają one ogromną ilość substancji czynnych: fenoloalkohol, glikozydy salidrozydu, rozarin, rozawin, rozin, liczne flawonoidy, fenolokwasy, kwasy organiczne (bursztynowy, cytrynowy, jabłkowy, szczawiowy), garbniki, tłuszcze, wosk, steryny, oksykumarynę, cukry i wiele innych.
W związku z udowodnieniem bardzo korzystnych własności leczniczych, rozpowszechnia się uprawa różańca górskiego dla pozyskania surowca.

Działanie różeńca górskiego jest następujące; podwyższa sprawność organizmu, wzmacnia i działa  adaptogennie, czyli zwiększa wytrzymałość organizmu na stres i inne niekorzystne czynniki środowiska, zwiększa odporność na choroby.

Zapytania z Google:

  • rozeniec gorski wlasciwosci lecznicze

Comments are closed.