Seler zwyczajny (Apium graveolens)

Jest dwuletnią rośliną warzywną z rodziny baldaszkowatych. Uprawia się odmianę liściową, korzeniową i ogonkową, w gruncie i pod szkłem, w Europie Zachodniej, Azji, Ameryce, Nowej Zelandii i Australii Południowej, w Rosji — rzadko, głównie w pobliżu dużych miast.

W pierwszym roku życia roślina tworzy rozetkę liści, a seler korzeniowy — również zgrubiały korzeń; w drugim roku roślina wydaje pęd kwiatostanowy i wykształca nasiona. Dolne liście są pierzastodzielne, górne — trójsieczne. Kwiaty drobne, białe zebrane w baldachy złożone, bez pokrywek. Owocem jest rozłupnia rozpadająca się na 2 rozłupki, kulista z 5 żebrami, bardzo mała.

Spożywa się zgrubiałe korzenie, liście i ogonki liściowe. Zgrubiały korzeń zawiera niewielką ilość witamin: C (6 mg%), B1, B2 i PP, sole potasu, wapnia i fosforu, flawony, glikozydy, asparaginę, mannit, śluzy, kwas szczawiowy, furanokumaryny, cholinę, cytrinę i inne substancje. Najwięcej witamin zawierają liście (do 110 mg% witaminy C i do 10 mg% karotenu). Olejek eteryczny występujący we wszystkich częściach rośliny nadaje jej przyjemny aromat i smak oraz sprzyja trawieniu.

Liście i zgrubiałe korzenie — świeże, suszone i solone — stanowią przyprawę do różnych potraw. Przemysł konserwowy używa liści do produkcji konserw lub jako przyprawy do konserw warzywnych i mięsnych. Z mięsistych, soczystych ogonków szerokości do 4 cm (świeżych, rzadziej obgotowanych) selera ogonkowego przyrządza się sałaty, z duszonych (uprzednio pozbawionych skórki) — dodatki do potraw mięsnych.

Seler wchodzi w skład diety przy otyłości i neurozach. W lecznictwie ludowym korzenie, świeży sok z korzeni i nasiona są stosowane jako środek moczopędny, przeciwbólowy, przeciwmalaryczny i pobudzający. Napar z korzeni poprawia apetyt i trawienie. Sok i napar z korzeni zalecane są przy zaparciach, chorobach wątroby, nerek, pęcherza moczowego, podagrze, pokrzywce alergicznej i zapaleniach skóry. W przypadkach chorób skórnych, ropiejących ran i wrzodów stosuje się zewnętrznie świeże rozdrobnione liście lub maść selerową na niesolonym maśle. Napar z nasion zaleca się przy bolesnym miesiączkowaniu.

Zapytania z Google:

  • seler zwyczajny
  • seler witaminy

Comments are closed.