Skrzyp polny (Equisetum arvense)

Należy do rodziny skrzypowatych. Jest rośliną trwałą, niezwykle ciekawą botanicznie, jedną z najstarszych na świecie obok paproci i widłaków. Pochodzą one z okresu dewońskiego, sprzed 320 do 265 milionów lat, kiedy jeszcze rosły jako potężne drzewa.
W Polsce rośnie 9 gatunków skrzypu, ale do celów leczniczych używa się tylko jednego – skrzypu polnego. Rośnie on na wilgotnych łąkach, polach, kartofliskach, miedzach, w ogródkach. Jest uporczywym chwastem dla rolników i ogrodników, gdyż ma-podobnie jak perz-długie kłącza, które pocięte – z każdego odcinka dają nowe rośliny.
Wczesną wiosną ukazują się brunatne, krótkie pędy zarodnikowe z maleńkimi listkami w okółkach; na szczycie pędu jest kłosek, przypominający nieco szyszkę. Gdy dojrzewa, jego sześciokątne tarczki nieco się rozsuwają, sypiąc zarodniki. Zaczyna się skomplikowany krąg przemiany pokoleń. Zarodnik daje początek wieloletniemu życiu roślinki. Gdzieś w połowie wiosny ukazują się z kłączy płonne pędy zielone („jodełki” czy „sosenki”, bo i takie nazwy im nadawano), osiągające wysokość 40 cm.
Te właśnie pędy płonne są surowcem zielarskim, bo-co dla nas najważniejsze-gromadzą krzemionkę. Mają jej tyle, że przy potarciu w palcach aż skrzypią-i stąd nazwa. Prócz krzemionki pędy skrzypu zawierają flawonoidy, sole mineralne, kwasy organiczne i inne składniki. Ta krzemionka jest rozpuszczalna w wodzie, dość łatwo się wchłania w przewodzie pokarmowym z wodnych wyciągów i dostaje się do krwiobiegu. Część przyswojonej przez organizm ludzki krzemionki gromadzi się w trzustce, skórze i krwinkach czerwonych, reszta odgrywa ważną rolę jako niezbędny składnik błon śluzowych, kości itd.
Gdy rana się goi, zabliźnia po oparzeniach itp., można w jej tkance łącznej znaleźć spore ilości krzemionki, czyli że jest ona do tego potrzebna. Podobnie przekonano się, że krzemionka jest też konieczna w procesie zwapniania ognisk gruźliczych, szczególnie w płucach. Medycyna ludowa od niepamiętnych lat stosowała w leczeniu gruźlicy skrzyp, razem z miodunką plamistą (Herba pulmonariae), poziewnikiem bladym (Herba galeopsidis) i rdestem ptasim (Pylygonum aviculare).
Krzem jest „lekiem starszych ludzi”, bowiem im jest najbardziej potrzebny. Stwierdzono ubywanie krzemu z organizmu wraz z latami. A bez krzemu nie ma zdrowia.
Aby mieć piękne włosy nie wystarczy myć i płukać je odwarami z mieszanek ziołowych, warto te odwary także popijać, aby od wewnątrz dostarczać cebulkom włosowym surowca do produkcji gęstego, bujnego owłosienia. Najczęściej włosy cierpią na niedobór krzemu. Warto więc, profilaktycznie pić ziółka bogate w rozpuszczalną w wodzie krzemionkę oraz stosować preparaty zawierające wyciągi z roślin.

Zapytania z Google:

  • skrzyp polny
  • skrzyp

Comments are closed.