Stelechokarpus kepel, drzewo kepel

Stelechocarpus burahol, rodzina: Flaszowcowate (Annonaceae)

Stelechokarpus kepel jest rzadkim, pochodzącym z Jawy drzewem, które sadzi się w Azji Południowo-Wschodniej i północnej Australii oraz sporadycznie także na Florydzie i w Ameryce Środkowej.

Stelechokarpus kepel jest zimozielonym drzewem wysokości do 25 m o ciemnozielonych, nagich, błyszczących, cienko-skórzastych liściach. Blaszki liściowe są wielkości do 27 x 9 cm, ogonki liściowe mają do 1,5 cm długości. Rozdzielnopłciowe, zielonkawobiałe lub czerwonawe, krótkoszypułkowe kwiaty wyrastają z węzłów pnia w grupach do 16 sztuk.

Owoce stelechokarpusa są kaulikarpicznymi, okrągłymi lub szerokojajowatymi jagodami. Mają słabo zaznaczony szew podłużny, zwężają się w krótką szyjkę, są wielkości do 6 x 4,5 cm i osadzone są na szypule, długości do 8 cm. Brązowa okrywa, grubości około 1 mm, jest skórzasta i szorstka. Jasnopomarańczowy miąższ, soczysty i aromatyczny w stanie dojrzałym, otacza 4-6 owalnych, spłaszczonych, chaotycznie leżących w poprzek owocu brązowych nasion.

Smaczna pulpa dojrzałych owoców jadana jest na surowo. Sok z owocu rozpylony lub roztarty na ciele wydziela zapach fiołków. Spożycie jagód wywołuje okresową bezpłodność u kobiet.

W swojej ojczyźnie (Jawa) drzewo tradycyjnie przeznaczane jest dla rodziny sułtana z Yogyakarta na owoce do jedzenia, kosmetyki lub środki antykoncepcyjne. Jeszcze dziś ludność środkowej Jawy uważa drzewo kepel za roślinę szlachetnie urodzonych i sadzi ją w ogrodach pałacu Kraton.

Rośliny udają się w tropikalnym klimacie nizinnym i są rozmnażane przez wysiew nasion. Wyrośnięte drzewa mogą rocznie wydać do 1000 sztuk jagód. Są dojrzałe do spożycia gdy ich skórka pod brązową, szorstką okrywą nie jest już zielona, lecz żółta lub jasnobrązowa. Owoce bez schłodzenia mogą leżeć 2-3 tygodnie.

Comments are closed.