Truskawka

Truskawka ma owłosioną łodygę skróconą wysokości 10—35 cm, której część zagłębiona w glebie tworzy wieloletnie kłącze. Korzenie wiązkowe rozwijają się głównie w 25-centymetrowej warstwie gleby (sięgają do 50—60 cm) i w promieniu 50 cm od rośliny. Liście trójlistkowe, kwiatostany — baldachogrona złożone z wielu kwiatów. W strefie środkowej kwitnienie rozpoczyna się w połowie maja i trwa około miesiąca, do dojrzewania pierwszych „owoców”. Płatki korony są białe lub z lekka żółtawe, pręciki i słupki
liczne. Większość odmian ma kwiaty obupłciowe, zapylane najczęściej własnym pyłkiem przez muchy, chrząszcze i pszczoły. Niektóre odmiany mają niewykształcone pylniki i nie tworzą pyłku. Owoce właściwe to orzeszki osadzone na powierzchni zmięśniałego dna kwiatowego, zwanego powszechnie owocem truskawki. „Owoc” ten, średnicy do 5 cm, jest zwykle czerwony, czasem różowy lub biały, z czerwonawym, rzadziej białym, soczystym, aromatycznym miękiszem.

Owoce truskawki spożywa się surowe, przerabia na przetwory (konfitury, marmolada, galaretka, mus, dżem, pastiła, lody, soki, wina, nalewki, likiery) lub zamraża.
Skład chemiczny jest następujący: woda 80—90%, cukry 4,5—10% (do 15%), kwasy (głównie cytrynowy) 0,8—1,7%, celuloza 1,0 —1,6%, garbniki 0,16—0,25%, ślady alkaloidów, popiół (żelazo, fosfor, wapń, mangan, kobalt) 0,4—0,8%, witamina C 50—80 mg%. W grupie roślin jagodowych truskawka ustępuje pod względem zawartości witaminy C tylko porzeczce czarnej.

W medycynie stosuje się napar z owoców i liści jako środek moczopędny, przy leczeniu szkorbutu, krwawienia z macicy, podagry, kamicy moczowej i żółciowej. W lecznictwie ludowym używa się truskawki w przypadkach niedokrwistości, upadku sił, krzywicy, krwotoków, żółtaczki, biegunek u dzieci, schorzeń przewodów moczowych i w zaburzeniach przemiany mineralnej. Rozgniecione „owoce” i świeży sok stosuje się zewnętrznie w przypadkach zaniedbanej egzemy, przeciw piegom, plamom i wągrom. Świeże i nagrzane liście przykłada się do ran i wrzodów. Napar i odwar liści stosuje się przy zapaleniach okrężnicy, biegunce, żółtaczce, gruźlicy, obrzękach, wrzodach i wysypkach. Zaparzone zamiast herbaty liście i kwiaty pije się bez ograniczeń przy przeziębieniach. U niektórych chorych stwierdzono zwiększoną, objawiającą się pokrzywką, wrażliwość na truskawkę. Takim chorym nie należy jej podawać.
Truskawka jest wrażliwa na mróz i ma bardzo duże wymagania wodne. Rozmnaża się ją za pomocą małych roślinek wyrastających na rozłogach i już ukorzenionych.

Dla celów leczniczych suszy się „owoce”‘ w piecu lub suszarni w temperaturze 60—65°C. Liście zbiera się bez ogonków w okresie kwitnienia i owocowania, a suszy na poddaszu pod blaszanym dachem. Wydatek suchych „owoców” wynosi 14—16%, suchych liści — 20%.

Zapytania z Google:

  • truskawka

Comments are closed.