Wiśnia (Cerasus)

Jest rodzajem z rodziny różowatych, do którego należą drzewa i krzewy. Wiśnia jest krzewem lub drzewem wysokości 3—7 m. Liście skrętoległe, z wierzchu ciemnozielone, błyszczące, od spodu matowe, o brzegach piłkowanych. Kwiaty przeważnie białe, rzadziej różowe, zebrane w skąpokwiatowe baldaszki. Pręciki liczne. Kwitnienie w końcu kwietnia — maju. Kwiaty zapylane są przez owady. Owoc — soczysty pestkowiec z jedną kulistą pestką. Masa 1000 pestek (nasion) 70—120 g.

Ośrodkiem powstania gatunków rodzaju Cerasus jest subtropikalna Azja Wschodnia. Ze 150 gatunków znaczenie przemysłowe mają

  • wiśnia pospolita (C. Vulgaris, od której pochodzi większość odmian uprawnych),
  • wiśnia karłowata (C.fruticosa),
  • C. tomentosa,
  • C. besseyi.


Pod względem rozpowszechnienia wiśnia zajmuje w Rosji drugie miejsce po jabłoni. Wśród odmian uprawnych wiśni pospolitej istnieją samopłodne i samobezpłodne. Plon dochodzi do 10 t z 1 ha. Rozmnażanie — z odrostów korzeniowych lub za pomocą szczepienia.

Wiśnia pospolita nie jest znana w stanie dzikim. Prawdopodobnie powstała jako spontaniczny allopoliploid w wyniku skrzyżowania Cerasus avium z Cerasus fruticosa w zamierzchłych czasach (pestki znaleziono w szczątkach kopalnych z paleolitu). Syntezy wiśni pospolitej dokonano teraz doświadczalnie. Pestki wiśni i czereśni znaleziono w osadach palowych w Szwajcarii, południowych Niemczech i Włoszech. Pierwsze pisemne wzmianki o wiśni datują się z IV w. p.n.e. We Francji wiśnię i czereśnię uprawia się powszechnie od XIIIw.

Owoce wiśni zawierają cukry (do 15%), pektyny (11%), inozyt, kwasy organiczne (1,5-2,1%, głównie jabłkowy i cytrynowy), garbniki (0,24%), antocyjanozydy, karoten (0,3 mg%)witaminy C, B, PP i kwas foliowy. Ze składników mineralnych występują w wiśniach w dużych ilościach: miedź (11,7 mg w 1kg owoców), potas, żelazo, magnez. Nasiona zawierają tłuszcz (25-35%), amygdalinę i olejek eteryczny (0,016%), w korze znaleziono garbniki (5-7%), glikozydy i kwas cytrynowy, w liściach – kwas cytrynowy, garbniki, kwercetynę, amygdalinę i kumarynę. Żywica występująca na pniach zawiera arabinę, metylopentozan i ksylan.

Wiśnie spożywa się na surowo, w postaci suszu i przetworów. Sporządza się z nich konfitury, kompoty, kisiele, syropy, wyciągi, nalewki, wiśniówki, wina, napoje z sokiem i wodę owocową. Liście dodaje się przy marynowaniu i kwaszeniu ogórków i innych warzyw. Pestki i nasiona używane są przy produkcji mydła toaletowego. Olej otrzymany z nasion zawiera znaczną ilość cyjanowodoru, szybko gorzknieje i używany jest jako opałowy i do wyrobu mydła. Wytłoki stanowią dobrą paszę dla zwierząt. Drewno nadaje się na rozmaite wyroby stolarsko-tokarskie i na instrumenty muzyczne, kora – do garbowania skór. Wiśnia jest dobrą rośliną miododajną.
Wiśnie poprawiają apetyt i cenione są jako produkt dietetyczny. Zaleca się je przy niedokrwistości, stanach gorączkowych i jako środek przeczyszczający. Miąższ i sok działają antyseptycznie, ponadto są dobrym środkiem wykrztuśnym przy zapaleniach dróg oddechowych. Żywica wiśni używana jest w zastępstwie gumy arabskiej, a syrop wiśniowy do poprawiania smaku lekarstw.

Zapytania z Google:

  • wiśnia witaminy
  • wiśnie witaminy
  • żywica z wiśni

Comments are closed.